Όμηροι μιας ανίκανης κυβέρνησης

Πριν από μερικές μέρες, δυο στρατιωτικοί μας, αιχμαλωτίστηκαν από τουρκικές δυνάμεις, ενώ λίγες εβδομάδες νωρίτερα, είχε προηγηθεί η απόπειρα τουρκικού σκάφους να εμβολίσει το "Γαύδος".

Όμηροι μιας ανίκανης κυβέρνησης

Όμηροι μιας ανίκανης κυβέρνησης 150 150 Κωνσταντίνος Δαρδαμάνης

Πριν από μερικές μέρες, δυο στρατιωτικοί μας, αιχμαλωτίστηκαν από τουρκικές δυνάμεις, ενώ λίγες εβδομάδες νωρίτερα, είχε προηγηθεί η απόπειρα τουρκικού σκάφους να εμβολίσει το “Γαύδος”. Η πρώτη μου σκέψη, έχοντας υπηρετήσει ως αλεξιπτωτιστής στις ειδικές δυνάμεις, ήταν η έντονη ανησυχία μου, για την τύχη των δυο Ελλήνων. Πέραν όμως από την ανησυχία αυτή, υποβόσκει μια σαφώς μεγαλύτερη και αυτή έχει να κάνει με την καταλληλότητα και φυσικά τη σοβαρότητα των κυβερνώντων.

Επί σειράν μηνών, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και πρωτίστως ο πρωθυπουργός, επιδεικνύουν μια χαρακτηριστική επιπολαιότητα στο χειρισμό κρίσιμων εθνικών ζητημάτων, ενεργώντας υπό καθεστώς αδιαφάνειας, με αποκλειστικό γνώμονα το κομματικό τους συμφέρον και όχι το εθνικό, παρουσιάζοντας παράλληλα σε πολλά εξ’ αυτών αντιδιαμετρικά αντίθετες απόψεις.
Ως αποτέλεσμα πανηγυρίζανε για την επίσκεψη Ερντογάν, ενώ σήμερα οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται στο ναδίρ και η τουρκική προκλητικότητα στο ζενίθ. Διατυμπάνιζαν την επικείμενη συνολική επίλυση του Σκοπιανού, όταν μάθαμε από τα χείλη των Νίμιτς, Ζάεφ και Ντιμιτρόφ, πως ουδέποτε η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου έθεσε θέμα αλυτρωτισμού, εθνικότητας, ταυτότητας και αλλαγής Συντάγματος, θέματα που αποτελούν και την ουσία του όλου ζητήματος. Διακηρύττουν τη βελτίωση των ελληνοαλβανικών σχέσεων, ενώ ο κος Ράμα παραληρεί για ανυπόστατα δικαιώματα Τσάμηδων και εκδιώκει τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου από τα σπίτια τους.
Αντί ο κος Τσίπρας να αναζητήσει την ευρύτερη δυνατή συναίνεση με την αντιπολίτευση, εξαπολύει έναν οχετό λάσπης και σκανδαλολογίας. Αντί να αφουγκραστεί τις εύλογες ανησυχίες εκατοντάδων χιλιάδων συμπολιτών μας, έσπευσε να τους αφορίσει συλλήβδην ως όχλο ακροδεξιών και γραφικών. Αντί να ενώσει τους Έλληνες, δεν χάνει ευκαιρία να τους διχάζει. Τέλος, αντί να αναθέσει σε ικανούς και σοβαρούς ανθρώπους τη διαχείριση των κρίσιμων χαρτοφυλακίων της εθνικής άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής, ο κος Τσίπρας επέλεξε τον Πάνο Καμμένο, που αλλάζει πιο γρήγορα στολές κι από το Superman, τον Νίκο Κοτζιά του “γκουντ ντιπλόμασι ε…!” και φυσικά τον μοιραίο Φώτη Κουβέλη, διαμορφώνοντας έτσι μια ομάδα που θυμίζει περισσότερο τσίρκο ή θίασο επιθεώρησης, παρά κυβέρνηση.
Απαραίτητα συστατικά μιας ολοκληρωμένης πολιτικής Εθνικής Άμυνας αποτελούν η καλλιέργεια ενός ισχυρού εθνικού φρονήματος, η εθνική ομοψυχία, η ανάλυση του γεωπολιτικού περιβάλλοντος, η θεμελίωση ισχυρών συμμαχιών, η επίγνωση των δυνατοτήτων της χώρας, ο καθορισμός επιδιώξεων και προτεραιοτήτων, η εκπόνηση πληρέστατων σχεδίων για κάθε πιθανό σενάριο, η αρτιότατη εκπαίδευση των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων, καθώς και όλου του ενήλικου, τουλάχιστον ανδρικού, πληθυσμού της χώρας και τέλος φυσικά η επιλογή των απαραίτητων εκείνων εξοπλισμών που θα μεγιστοποιούν τις αμυντικές ικανότητες της πατρίδος μας.
“Αν επιθυμείς ειρήνη, προετοίμαζε πόλεμο” έλεγε ο Ρωμαίος στρατηγός Vegetius. Η πατρίδα μας δυστυχώς, εδώ και αιώνες, περιβάλλεται από έθνη που επιβουλεύονται άλλοτε την εδαφική της ακεραιότητα, άλλοτε τον πλούτο και άλλοτε τη μοναδική ιστορική και πολιτιστική της κληρονομιά. Ως εκ τούτου, αποτελούσε ανέκαθεν και εξακολουθεί να αποτελεί, αναγκαία συνθήκη για την επιβίωση του Έθνους μας, η δημιουργία, εκπαίδευση και συντήρηση ενόπλων δυνάμεων ικανής αποτρεπτικής ισχύος. Καταλήγοντας, είναι κατάντια για την πατρίδα μας να διαχειρίζεται τις τύχες μας μια τόσο ανίκανη κυβέρνηση. Οι άνθρωποι αυτοί δυστυχώς δεν έχουν συναίσθηση της ευθύνης τους, δεν γνωρίζουν, δε θέλουν και δεν μπορούν.